Historia jednej z najlepszych, a z pewnością najbardziej znanej żeńskiej grupy rockowej, zaczyna się na przełomie 1980/81 roku, gdy Jan Kuehnemund w rodzinnym St. Paul formuje swój pierwszy zespół i nazywa go Vixen. Gitarzystka gra ze swoją grupą po całej Ameryce, by w końcu trafić do Mekki rock'n'rolla - Los Angeles. Wkrótce też przeprowadza się tamże z zamiarem odtworzenia swojej formacji w nowym składzie. W jednym z mniej znanych klubów wypatrza mało znaną piosenkarkę Janet Gardner, która niebawem staje się członkiem zespołu.

W 1984 zespół ma okazję zagrać w filmie "Hardbodies". Był to typowy letni film o seksie i balowaniu cały dzień, na którego potrzeby Vixen nagrało 6 piosenek. Są to Computer Madness, Maria, Be With Me, Mr. Cool , Give It A Chance i Runnin'. Skład podczas nagrywania tych piosenek był następujący: Janet Gardner (śpiew), Jan Kuehnemund (gitara prowadząca), Pia Koko (bas), Tamara Ivanov (gitara rytmiczna), Laurie Hedlund (perkusja). Parę miesięcy później grupa ogląda koncert zespołu Madam X, gdzie udziela się na perkusji Roxy Petrucci. Po rozpadzie Madam X, Roxy otrzymuje kasetę demo i pod wpływem znajdującego się tam materiału zgadza się dołączyć do zespołu.

Niedługo po tych wydarzeniach "lisiczki" nagrywają demo , na którym znalazły się trzy numery: Leave Me Alone, Waiting For You i You Oughta Know By Now. Demo zostaje pośrednictwem menadżera Allena Kovaca wysłane do giganta fonograficznego EMI-Manhattan. Szefowie firmy nie mogąc uwierzyć, że w zespole grają dziewczyny, zapraszają je do siebie na mały koncert. Doskonały występ sprawia, że kontrakt zostaje podpisany jeszcze w tym samym dniu. W międzyczasie dochodzi do przetasowania w składzie. Pia Koko (znana bardziej jako żona Steve'a Vaia) zostaje zastąpiona przez Share Pedersen, którą odkryła Janet w małym hollywoodzkim klubie.

W 1988 ukazuje się debiut zespołu zatytułowany po prostu Vixen. Pierwszym singlem był Edge Of A Broken Heart napisany przez Richarda Marxa, który zresztą przy pomocy Davida Cole'a, Ricka Neigher'a i Spencera Proffeta zaaranżował i wyprodukował album. Dzięki nim i Jeffowi Parisowi dziewczyny nagrały jeden z najlepszych debiutów w historii hard rocka. Zespół wydaje jeszcze dwa single Cryin' (dotarł do 22 pozycji na liście Top 40) i Love Made Me które stają się dużymi hitami ugruntowującymi markę zespołu. Debiutancki album Vixen to świetna płyta, choć jej obraz psuje trochę olbrzymia promocja, jak towarzyszyła jego wydaniu i fakt, że grupa odgrywa w zasadzie cudzy materiał.

Początkowo Vixen zostaje wysłane przez wytwórnię na krótkie turnee po Stanach Zjednoczonych razem z Eddiem Money, by już wkrótce dołączyć jako support podczas ogólnoświatowych koncertów grupy Scorpions. Aby sprostać wymaganiom trasy, dziewczynom pomaga ich stary przyjaciel, Michael Alemania, który odgrywa partie klawiszowe. W czasie swego pobytu w jednym z francuskich hoteli, zespół dowiaduje się, że ich debiutancki album uzyskał w Stanach tytuł złotej płyty. W ramach promocji Vixen gra jeszcze z samymi gigantami takimi jak Bad Company, Ozzy Osbourne, KISS i Deep Purple. W 1989 roku występują na Milton Keynes Festival wraz z Bon Jovi, który to koncert jest transmitowany przez niemiecką telewizję.

W 1990 Vixen wydaje prawie w całości napisaną przez siebie płytę i tym samym udowadnia, że doskonale potrafi sobie radzić bez współkompozytorów. Rev It Up zostaje wyprodukowany przez Randy'ego Nicklausa i zawiera 11 piosenek, z czego 10 to autorskie kompozycje grupy. Jest to jeden z tych albumów, gdzie nie ma ani jednego słabego punktu. Po prostu wszystkie piosenki to absolutne killery, a wybór singli to niesamowity ból głowy. Na single zostają wybrane How Much Love, Love Is A Killer (trafiło na listę Hot 100) i Not A Minute To Soon. W sierpniu zespół nagrywa koncert unplugged dla MTV, a w kwietniu 1991 roku wyrusza na dużą trasę koncertową wraz z Deep Purple. Niestety w grupie dochodzi do różnych napięć i nieporozumień. "Lisiczki" mają także duże problemy z managmentem, toteż wkrótce po powrocie z trasy zostaje podana informacja o rozwiązaniu zespołu.

W 1998 zespół się reaktywuje, lecz niestety z oryginalnego składu pozostają jedynie Janet Gardner i Roxy Petrucci. Resztę grupy w tym czasie uzupełnia Rana Ross na basie i Gina Stile na gitarze. Na trasę zespół zabiera siostrę Roxy, Maxine Petrucci, która obejmuje funkcję basisty w grupie. Wydany w tym samym roku przez CMC International album Tangerine jest dużym rozczarowaniem. Znikł ten typowy dla zespołu sound, a przestrojona, grungeowa gitara prawie zabiła materiał. Piszę "prawie", bo przyzwyczaiwszy się do brzmienia gitary można odkryć na tej płycie kilka jasnych punktów. Taki Never Say Never to doskonały numer.

Jeszcze w 1999 roku nakładem wytwórni Razor And Tie Records zostaje wydany album The Best Of Vixen - Full Throttle. Znalazły się na nim największe przeboje zespołu plus I Want You To Rock Me w wersji live z trasy koincertowej u boku Scorpions. Co ciekawe, nie ma na tej płycie żadnej piosenki z Tangerine. W 2001 roku Vixen w oryginalnym składzie grało wraz z Vincem Neilem i Slaughterem na trasie "Voice Of Metal" i chodziły słuchy, że panie mają nagrać czwarty album, jednak plotki ucichły, a albumu nie ma... Może się doczekamy?

Oficjalna strona zespołu: www.vixenrock.com

Vandervelde
lipiec 2003