Stryper to jeden z czołowych przedstawicieli tzw. Christian metalu połowy lat 80-tych. Recepta na sukces była dość prosta: melodyjne gitarowe granie, natapirowane fryzury oraz teksty pełne wiary, nadziei i miłości.

Zespół powstał w 1983 r. z inicjatywy braci Michaela Sweet (wokal, gitary, autor tekstów) i Roberta Sweet (perkusja, twórca wizerunku i oficjalny rzecznik prasowy grupy) oraz Oza Fox (gitary) w kalifornijskim Orange Country pod nazwą Roxx Regime. W 1984 r. do grupy dołączył (zwerbowany z zespołu Stormer) Timothy Gaines (bas, instr. klawiszowe) i panowie rozpoczęli pracę nad materiałem na debiutancką płytę już pod nazwą Stryper.

Grupa szybko zyskiwała popularność i jeszcze w tym samym roku ukazał się debiutancki mini album The Yellow And Black Attack nakładem wytwórni Enigma Records. Płyta przysporzyła grupie wielu zwolenników i osiągnęła spory sukces. Wyznaczyła też styl zespołu kontynuowany w kolejnych poczynaniach: proste melodyjne kompozycje, charakterystyczny głos Michaela Sweeta, no i oczywiście pasiaste ubranka. Pierwszy pełny album Soldiers Under Command (1985) okazuje się dużym sukcesem osiągajšc status złotej płyty. Słychać, że panowie czują się coraz pewniej i krystalizuje się styl zespołu. Na fali sukcesu wytwórnia Enigma Records postanawia wydać zremiksowany debiutancki mini album The Yellow And Black Attack w postaci pełnej płyty, dodając dwa nowe utwory My Love I'll Always Show i Reason For The Season (wydany już wcześniej na singlu wraz z utworem Winter Wonderland na święta '84 roku).

Kolejny album To Hell With The Devil (1986) to niewątpliwie moment przełomowy w karierze zespołu, a zarazem największy sukces. Płyta osiąga status platynowej, teledyski do utworów Free i Honestly biją rekordy popularności w telewizyjnej stacji MTV. Sama płyta stanowi kopalnię hitów i jest popisem zdolności wokalnych Michaela Sweeta. W 1987 r. grupa zostaje nominowana do nagrody Grammy. Panom nie pozostaje nic innego jak iść za ciosem i wydać kolejną złotą płytę In God We Trust (1988), która jest niejako kontynuacją poprzedniego wydawnictwa. I znów MTV jest bombardowana tysiącami telefonów z prośbą o teledysk Always There For You. Utwory In God We Trust, Always There For You, Keep The Fire Burning, I Believe In You czy cudownie melodyjny Lonely szybko stają się przebojami.

W 1989 r. po zakończeniu trasy "In God We Trust" zespół zaszywa się w studiu i rozpoczyna pracę nad nowym materiałem, który to materiał ma okazać się szokujący dla wielu dotychczasowych fanów Strypera. Krążek Against The Law ukazuje się w 1990 roku. Wraz z nową płytą poznajemy nowy zespół, zmieniono wszystko, począwszy od logo, poprzez image muzyków i co najważniejsze samą muzykę i teksty. Muzyka jest zdecydowanie cięższa, a teksty pozbawione charakterystycznych dla grupy chrześcijańskich przesłań. Długo musieli panowie tłumaczyć (głównie Robert Sweet), że ze swoja wiarą nie zerwali. Bez wątpienia Against The Law to najlepsza, najdojrzalsza płyta Strypera (w chórkach możemy usłyszeć min. Jeffa Scotta Soto).

Ale wszystko co dobre szybko się kończy i wraz z nową dekadą nastał czas grunge'u, zespoły hair metalowe traciły zwolenników, a co gorsze nie pozyskiwały nowych. W 1991 r. Enigma Records ogłasza bankructwo i Stryper zostaje bez wytwórni, ale na krótko, bo już latem 1991 r. ukazuje się wydany nakładem Hollywood Records album "best of" Can't Stop The Rock: The Stryper Collection 1984-1991. Płyta zawiera dziesięć największych przebojów grupy oraz dwa premierowe utwory Believe i Can't Stop The Rock (wspierane wokalnie przez Jeffa Scotta Soto). Jeszcze tego samego roku Michael Sweet opuszcza zespół i rozpoczyna karierę solową. Stryper kontynuuje jeszcze niespełna dwa lata trasę po Europie w składzie trzyosobowym (Oz Fox został na ten okres wokalistą). Oficjalnie grupa zostaje rozwiązana w 1992 roku.

Po odejściu z zespołu Michael Sweet podpisuje kontrakt z chrześcijańską wytwórnią Benson Music Group i już w 1992 roku wydaje limitowany mini album Unstryped. Następnie ukazują się dwie płyty Michael Sweet (1994) i Real (1995). O ile dwa pierwsze solowe wydawnictwa Sweet'a to bardzo przyzwoity AOR, to trzecia płyta Truth (Restless Records 2001), poprzedzona mini albumem Truth Demo (1998), jest w moim odczuciu dość kontrowersyjna i wyjątkowo niespójna (ktoś powie zróżnicowana stylistycznie...). Muzyka brzmi momentami niezwykle ciężko (jak na tego wykonawcę), chciałoby się powiedzieć niemal thrashowo, ale niestety, co najwyżej można powiedzieć nu-metalowo. Mało tego, utwór Achilles Heel rozpoczyna riff żywcem z Nirvany. Szczęśliwie, na osłodę płytę zamyka przepiękna ballada Stone.

Oz Fox i Tim Gaines wraz z Johnem Bocanegra (perkusja) i Bobbym Mac Neil (gitary) założyli w 1994 r. formację Sin Dizzy i wydali płytę He's Not Dead, na której znalazły się min. utwory, które Oz pisał w trakcie ostatniej trasy Strypera z myślą o nowej płycie tegoż zespołu. W 2000 r. Tim Gaines opuszcza zespół, by wspomóc żonę Irene Kelly w pracy nad jej debiutancką płytą. Robert Sweet udziela się jako muzyk sesyjny, wydał też w 2000 r. solowy materiał Love Trash.

Stryper spotkał się po 9 latach w oryginalnym składzie na kilku koncertach w 2000 i 2001 r., co tchnęło w fanów nadzieję na reaktywację grupy. W marcu 2003 r. ukazała się kolejna składanka Seven, The Best Of Stryper, zawierająca dwa premierowe, zrealizowane w 2003 r. utwory Something i For You oraz szesnaście zremasterowanych przebojów sprzed lat.

Pozostaje mieć nadzieję, że panowie nie wezmą sobie do serca powiedzenia "do trzech razy sztuka" i nie wydadzą trzeciej z rzędu płyty typu "best of". A co mają począć fani oczekujący na nowy materiał.... ano posłuchać słów Michaela Sweet'a, który zwykł mawiać: "pray and believe".

Oficjalna strona Strypera: www.stryper.com

Tommy