Skład: Vince Neil - śpiew; Mick Mars - gitary; Nikki Sixx - gitara basowa; Tommy Lee - perkusja

Produkcja: Tom Werman

Połowa lat osiemdziesiątych to zdecydowanie era glam metalu - Twisted Sister, Ratt, Poison wznosiły się wówczas na wyżyny swojej popularności. W tym samym czasie Mötley Crüe kontynuowali to, co rozpoczęli na albumie Shout At The Devil. Ogólnoświatowa trasa koncertowa i niespodziewany status gwiazd rocka narobiły sporo zamieszania w życiach członków zespołu, dla których hasło "sex, drugs and rock n roll" było wówczas chlebem powszednim. Odbicie ich stylu życia i pewien brak kontaktu z rzeczywistością miały oczywiście wpływ na ten album, który jak sami muzycy twierdzą dzisiaj, nie do końca jest taki, jaki sami chcieli.

Komercyjnie się rozwinęli, Theater Of Pain cieszył się dużą popularnością, zdecydowana w tym zasługa dwóch numerów: Smoking In The Boys Room - brawurowej wersji piosenki nagranej wcześniej przez zespół Brownsville Station, gdzie uslyszeć można solo na harmonijce ustnej oraz balladzie Home Sweet Home, która w owym czasie była najczęściej zamawianą piosenką na MTV, a jej wynik imponuje do dzisiaj. Oczywiście nie brakuje tu także, jak i na poprzedniej płycie, wpływów heavy metalu. Bez trudu można wskazać je w utworach Louder Than Hell oraz Save Our Souls, ciężkawe riffy i kroczące tępo numerów są typowe dla brzmienia tamtych czasów. Osobiście za najlepsze momenty płyty uważam wesołe hard rockowe numery jak Keep Your Eye On The Money i Tonight. Wpadają w ucho momentalnie i pozostają tam na dlugo. Ze strony technicznej bez "fajerwerków", za to na pełnym luzie i bez zbędnych sztuczek stworzyli piosenki wybitne. Podobnie jest z numerami City Boy Blues oraz Use It Or Lose It, które powstały na bazie tej samej receptury co wcześniej wspomniane, choć nie mają w sobie tyle przebojowości. Dwa utwory kończące płytę, tj. Raise Your Hands To Rock oraz Fight For Your Right to typowe hymny tamtych czasów, nie monumentalne, i nie porywające za sobą. Odważę się stwierdzić, że gdyby znalazly się na albumie jakiegoś innego wykonawcy w 1985 roku, przeszłyby niezauważone, ginąc w morzu podobnych melodii.

Podsumowując, Theater Of Pain jest jedna z najwięcej znaczących płyt połowy lat '80, oddaje ich klimat w 100%, a dodatkowo daje nam kilka indywidualnych przebojów. Jednak dla Mötley Crüe był to jedynie malutki kroczek do przodu, już byli gwiazdą, ale naprawdę dopiero mieli zabłysnąć...

Oficjalna strona zespołu: www.motley.com

Cruehead
czerwiec 2004