Skład: Giles Ramirez - śpiew; Phil Ridden - perkusja; Steve Reid - gitary, instrumenty klawiszowe; Trevor Spinks - gitary; Joe Soliza - gitara basowa

Produkcja: Ghost i Mike Exeter

The Other Side, czyli debiutancki i jak na razie jedyny krążek stworzony przez AORową formację Ghost jest jedną z tych pozycji, o której wiedziałem, że muszę ją posiadać w swojej kolekcji zaraz po tym, jak usłyszałem jedną znajdującą się na niej piosenkę. I jak to zazwyczaj bywa, kupno płytki tego rodzaju wiązało się z pewnym ryzykiem.

Utworem, który zachęcił mnie do nabycia The Other Side był otwierający tego longplaya Can't Stop. I była to zasługa niezłej gry gitarzysty oraz wyjątkowej melodyjności kawałka. Jest to AORowy rocker, który bardzo łatwo wpada w ucho i dla którego warto kupować w ciemno resztę płyty. Liczyłem, że znajdę na niej więcej utworów w podobnej stylistyce. Krążek okazał się jednak inny. Jest on o wiele spokojniejszy i przeważają na nim kompozycje utrzymane w średnim tempie. Nie oznacza to, że jest to płyta zła. Ma ona w sobie potencjał i parę na prawdę udanych numerów, żywiołowości i energii, której się spodziewałem jest jednak stosunkowo mało. Podobnym do Can't Stop, przynajmniej z początku numeru, jest Ten Years. Brzmienie gitary i riff z tych dwóch utworów są do siebie zbliżone, opisywany kawałek jest jednak utrzymany w znacznie spokojniejszym tempie. Niemniej jednak Ghostowi udało się zaopatrzyć go w nienajgorszy refren. Lepsze wrażenie sprawia Should Have Been Me. Jest to pogodny rocker, z lekkimi wpływami country. Get On The Bus zaczyna się bardzo ciekawie i ciężko zarazem, zwrotki również brzmią nieźle, grupa spudłowała jednak z refrenem i przez to zepsuła kawałek. Innym nieudanym numerem jest Country Boy. I ponownie przeszkodą w odbiorze staje się refren. Nie chodzi o to, że Ghost nie potrafią komponować tego elementu. Po prostu 2 refreny na płycie im się nie udały. Rescue Me to chyba hołd złożony Tyketto. Inspiracje twórczością tej grupy są wyraźne, numer nie ma w sobie jednak mocy i raczej łatwo o nim zapomnieć. Czy jest to zatem płyta słaba? Oprócz Can't Stop bronią jej również takie numery jak Brand New Start oraz He'll Let You Down. W pierwszym z nich wokalista grupy śpiewa trochę jak Ted Poley, a gra gitarzysty jest ponownie bardzo melodyjna. Ghost dopieścili ten kawałek i niczego nie można mu zarzucić. Drugi z nich, podobnie zresztą jak Send Me Somebody, to ballada skomponowana na wzór numerów Briana Adamsa. Delikatna, spokojna i z dobrym, "romantycznym" refrenem. Tytułowy The Other Side jest trzecią balladą i różni się od dwóch wcześniejszych. Ma w sobie więcej tajemniczości i jest mniej przewidywalna. Przede wszystkim duża część utworu została "odśpiewana", a udział instrumentów jest w niej minimalny. Przejście do bardziej dynamicznej części numeru zaskakuje, jest bowiem zupełnie inne od tego czego mogliśmy się spodziewać. Taki mały przerost formy nad treścią.

Jak należy zatem ocenić debiutanckie dokonanie Ghost? Nie jest to płyta bardzo dobra ani tym bardziej wybitna. Zdecydowanie brakuje w niej energii i mocy. Do tego parę numerów jest po prostu słabych. The Other Side nie jest też albumem słabym, o czym świadczy kilka udanych kompozycji. Najsprawiedliwszym wyrokiem będzie chyba jedno słowo: "średniak". Może on przypaść do gustu fanom Journey i The Storm, choć nie daję na to gwarancji.

Brak oficjalnej strony zespołu

Guciomir
sierpień 2007